Kokunu duymasınlar diye
Soluyorum bütün havayı
Ciğerimde çiçekler açıyor
Dünya’ya gereken oksijen miktarının
Dörtte beşini tek başıma karşılıyorum
Bizden artan oksijenle cüce gezegenler adam oluyor
Korkunu duymasınlar diye
Soluyorum, yaprak döküyorum
Kimse duymasın diyorum.
Sen benden uzaklaştıkça benzim daha çok solacak
Benzin bitti artık, daha fazla gitme, geri gel, topla gel, düz gel
Bir grup Kızılderili’nin döndüğü barış çubuğu bana
gelmeyecek
Belki yaprak dökülen üç mevsim daha geçecek Çamlıca’daki
duraktan
Yapraklar düşerken insanlar yüzecek, yapraklar güzecek
-Yüzdük yüzdük kuyruğuna girdik bir parça mutluluğun-
Korkma, sen sadece ellerini getir
Bir karayele daya sırtını, rüzgar seni buraya getirir.
Sen, sahipsiz bir geçmişin hayalperest çocukluğu
Bense, karakalem bile değil çalakalem bir resmim resmi
olarak
Gel kırmızı pastel boyalara boya beni.

0 yorum:
Yorum Gönder